Sanki kelimlerin içine hapsoldum.
Kafamı nereye çevirsem cümlecikler havada uçuşuyor...
Konuşma balonlarını bile harfler oluşturuyor.
Ağzımı açıyorum, konuşmak istiyorum ama beceremiyorum.
Susuyorum.
Sessizlikte boğuluyorum.
Düşünüyorum.
Düşüncelerim birbiri ardına diziliyor, kelimeleri ezecekmişçesine, tam dışarı çıkacaklarken takılıyorlar boğazıma.
Çırpınıyorum, yutkunuyorum.
Çaresizce çabalıyorum.
Tutsağım bu çıkmazda.
Yıpranıyorum...
Yıpratıyorum kendimi; boşa çabalarımla...
4 yorum :
Boğazına gelip takılan kelimeler değil,göz yaşların.Ağla sen ağla.İçin daralmış senin.
leb demeden leblebiyi anladın helal valla :(
dalga geçme.
tamam tamam yaa sustumm :(
Yorum Gönderme